«تن تن بی تردید یک گی است؛ [اگر شک داری] از میلو بپرس» این عنوان مقاله ای است که در شماره ی امروز هفتم ژانویه روزنامه بریتانیایی تایمز منتشر شده است. نویسنده این مقاله، آقای متیو پریس بر مبنای شواهدی ادعا میکند که تن تن، خبرنگار جوانی که چهره محوری سری داستان های ماجراهای تن تن و میلو (در نسخه انگلیسی ماجراهای تن تن و سفید برفی) است یک جوان همجنس خواه (هموثکثوال، گی) است.
این شخصیت تخیلی که آفریده ی ذهن آقای ژرژ رمی (با نام هنری هرژه)، داستان نویس مشهور بلژیکی است، به قدری در سرتاسر جهان محبوب است که مجموعه ی کمیک استریپ هایش به بیش از 50 زبان زنده ی دنیا برگردانیده شده و تاکنون بیش از 200 میلیون نسخه فروش قانونی داشته است.
این مقاله که به بهانه ی هشتادمین سالگرد انتشار نخستین داستان از این مجموعه به چاپ رسیده است، حاوی استدلالات و مستنداتی است که اگر چه همه و همه برمبنای قضاوت بر کتاب های تن تن و میلو بوده و معتبر مینماید، اما از آنجا که شخصیت تن تن و سایر کاراکترهای این مجموعه، شخصیت هایی غیرواقعی و تخیلی اند، شاید برای برخی خوانندگان عجیب و خنده دار جلوه نماید، اما از آنجا که این داستان ها بسیار جذاب اند و در کشور ما ایران نیز طرفداران و خوانندگان بسیاری داشته و دارند، بهتر دیدم، گزیده ای از این مقاله جالب را به پارسی برگردانم. لینک مقاله ی اصلی در تایمز نیز برای علاقه مندان به مطالعه ی نسخه کامل این متن، پیوست این یادداشت شده است.
«تن تن بی تردید یک گی است؛ [اگر شک داری] از میلو بپرس» این عنوان مقاله ای است که در شماره ی امروز هفتم ژانویه روزنامه بریتانیایی تایمز منتشر شده است. نویسنده این مقاله، آقای متیو پریس بر مبنای شواهدی ادعا میکند که تن تن، خبرنگار جوانی که چهره محوری سری داستان های ماجراهای تن تن و میلو (در نسخه انگلیسی ماجراهای تن تن و سفید برفی) است یک جوان همجنس خواه (هموثکثوال، گی) است.
این شخصیت تخیلی که آفریده ی ذهن آقای ژرژ رمی (با نام هنری هرژه)، داستان نویس مشهور بلژیکی است، به قدری در سرتاسر جهان محبوب است که مجموعه ی کمیک استریپ هایش به بیش از 50 زبان زنده ی دنیا برگردانیده شده و تاکنون بیش از 200 میلیون نسخه فروش قانونی داشته است.
این مقاله که به بهانه ی هشتادمین سالگرد انتشار نخستین داستان از این مجموعه به چاپ رسیده است، حاوی استدلالات و مستنداتی است که اگر چه همه و همه برمبنای قضاوت بر کتاب های تن تن و میلو بوده و معتبر مینماید، اما از آنجا که شخصیت تن تن و سایر کاراکترهای این مجموعه، شخصیت هایی غیرواقعی و تخیلی اند، شاید برای برخی خوانندگان عجیب و خنده دار جلوه نماید، اما از آنجا که این داستان ها بسیار جذاب اند و در کشور ما ایران نیز طرفداران و خوانندگان بسیاری داشته و دارند، بهتر دیدم، گزیده ای از این مقاله جالب را به پارسی برگردانم. لینک مقاله ی اصلی در تایمز نیز برای علاقه مندان به مطالعه ی نسخه کامل این متن، پیوست این یادداشت شده است.

در زیر گوشه هایی از استدلالاتی که آقای متیو پریس، نویسنده ی این مقاله در تایید ادعای خود آورده است را از نظر میگذرانیم:
یکم- در تمامی مجموعه داستان های تن تن و میلو، نه تنها این خبرنگار جوان هرگز با زن یا دختر جوان و جذابی درگیری و بده بستان عشقی و عاطفی پیدا نمیکند بلکه اساسن در این داستان ها ردی از زن یا دختری با این مشخصات وجود ندارد، گویی که تمام سفرها و ماجراهایی که بر تن تن میگذرد در سیاره ای رخ میدهد که زن و دختری جوان که دل از وی برباید در آن وجود ندارد.
دوم- تمامی دوستان نزدیک تن تن را مردان مسن تر از وی تشکیل میدهند:
کاپیتان هادوک، یک دریانورد ثروتمند مجرد و بازنشسته که در خانه ی قصر مانندش به تنهایی و با تنها پیشکارش که مردی مسن است و گاهی نیز با تورنسل زندگی میکند و تن تن نیز بسیار به دیدارش می رود.
پروفسور تورنسل (در ورژن انگلیسی با نام پروفسور کلکیولِس)، یک دانشمند مسن، با اختراعات و پژوهش های عجیب و غریب، که او نیز مجرد است.
دوپون و دوپونت (در ورژن انگلیسی تامسن و تامپسن) دو پلیس سبیلو، تاس، مضحک و ابله که در آنها نیز هیچ میلی به جنس مخالف دیده نمیشود.
بی تردید تنها زنی که در این مجموعه داستان های مصور با تن تن دوست است، یک خواننده اپرا، به نام بیانکا کاستافیوره، مشهور به بلبل میلان است. زنی میانسال، با سنی بیش از 50 سال، گردنی کلفت با غبغب پرگوشت، که از آن تیپ* زنان دیگرجنس خواهی (هتروثکثوال) است که علاقه مند به برقراری رابطه دوستی با مردان همجنس خواه (هموثکثوال) است.
سوم- تن تن هرگز در طول مجموعه داستان هایش به پدر و مادر خود اشاره ای نمیکند. در داستان های تن تن و میلو هرگز رد و نشانه ای از پدر و مادر تن تن به میان نمی آید و او نیز هرگز یادی از آنان نکرده و برایشان ابراز دل تنگی نمیکند. این پدیده به باور روانشناسان میتواند مهر تاییدی دیگر بر این نظریه باشد که تن تن یک همجنس گراست. به باور روانشناسان، پسران جوان همجنس گرا عمومن در مورد کنار آمدن با این حقیقت که دارای پدر و مادری واقعی هستند دچار مشکل اند. دانشمندان علم روانشناسی، پدیده ی «سندروم بچه ی جابجا شده» را در خیالات و توهمات پسران همجنس خواه بسیار شایع و رایج میدانند.

- بی گمان تنها کاراکتر اصلی مجموعه داستان های ماجراهای تن تن و میلو که به شدت نسبت به جنس مخالف مشتاق و آرزومند است، سگ سفید و کوچولوی تن تن یعنی میلو (در ورژن انگلیسی سفید برفی) است. او بر خلاف صاحبش که هرگز میلی به زنان و دختران جوان و زیبا نشان نمیدهد و در میان حلقه ی دوستانش نیز اثری از هیچ زن جوان و جذابی وجود ندارد، از هر فرصتی که بدست می آورد برای آزمودن بخت خود برای جلب توجه و محبت سگ های ماده استفاده میکند که البته متاسفانه در بیشتر موارد، تلاش های او به واسطه ی مانع تراشی های صاحب گی اش ناموفق میماند.
کسی چه میداند؟! شاید هم دقیقن به همین دلیل باشد که نویسنده ی مقاله در روزنامه ی تایمز، برای یادداشت خود این عنوان را برگزیده است: «تن تن بی تردید یک گی است؛ [اگر شک داری] از میلو بپرس» چرا که یک نر ِعلاقه مند به جنس ظریف، که مجبور به همراهی و همگامی با یک نر ِ بی تفاوت به زنان شده است، بی تردید بیش از هرکس دیگری، طعم تلخ بر باد رفتن فرصت همکلامی با زنان و صید دل ایشان را، که در پرتو بی علاقگی دوستِ همراهش بدو تحمیل شده است را درک میکند…
آیا تابحال از این زاویه به زندگی تلخ و دردناک میلو نگریسته بودید؟

 

 

 

این مطلب ازاینجابرداشت شده!